Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Sunday, 19 August 2018

జీవనతరంగాలు

జీవనతరంగాలు
కాగితం పువ్వుల తోటలు
మాయామర్మాల లోగిళ్ళు
పెదవి విరుపు పలకరింతలు
అనుబంధాల లోగుట్టులు
బంధనాల బంధీఖానాలు
దగాకోరు కార్ఖానాలు
మనసుల విక్రయశాలలు
మేడిపండు నమ్మకాలు
కలిమిలేముల చదరంగాలు
అర్థంకాని విషవలయాలు
ఈ జీవనతరంగాలు


Wednesday, 15 August 2018

దేశమా ఎక్కడుంది నీకు స్వాతంత్ర్యం?

దేశమా ఎక్కడుంది నీకు స్వాతంత్ర్యం?

ఎర్రబడిన ఆకాశంలో వేగుచుక్కలు నవ్వాలి
అడవి బిడ్డల గుండెల్లో
బందూకు దాడులు ఆగాలి
ఆదివాసీ పెదిమపై
ఎర్రమల్లెలు పూయాలి
పచ్చని పైరులు విరబూసి
రైతన్న నవ్వాలి
కుసుమపువ్వులు నా ఆడబిడ్డలు
నిర్భయులైబతకాలి
నా వేశం నా భాష
నా సొంతం కావాలి
నచ్చిన తిండి తినే అధికారం కావాలి
సగటు మనిషి బతికేందుకు
స్వాతంత్ర్యం రావాలి
దేశమా నీ స్వేచ్ఛకై సమరం ఇంకా ముగియనే లేదు
అప్పుడే ఈ దినోత్సవాల
డాంభికాలు ఎందుకు

Friday, 10 August 2018

సజీవమృతదేహం

సజీవమృతదేహం


ఇక్కడ మనుషులు కానరారు
అంతా బతికున్న శవాల సమూహమే
ఆధునిక నగరిలా కనిపించేది
మృతదేహాలను కలిగిన స్మశానమే
మానవుడు లేడిక్కడ
అంతటా మనిషినిపోలిన
మరయంత్రాలే
మనసులు లేవిక్కడ
విపణివీధిలో విలువైన
బొమ్మలే
తీయని పలుకులు చెవులకు తాకినా
మనసుకు తగిలేవి చేదుగుళికలే
బంధాల పుష్పాలు విరబూసినా
వెనుకచాటు అంతా వ్యాపారమే
కుళ్ళి కృషించిన ఈ లోకం వీడి
నా మనసెప్పుడో పారిపోయింది
ఇక్కడున్నది జీవమున్న
నా మృతదేహమే

Friday, 3 August 2018

నీలోనే....

నీలోనే...

నమాజుల రివాజులను
చవిచూసాను
రామయ్య చరితంలో తరించాను
జీసస్ వచనాలనూ ఆలకించాను
ఎక్కడా దొరకని అలౌకికత్వాన్ని నీలోనే చూసాను
అందుకే
నీలోనే కలిసిపోతున్నా
నిన్ను నాలోనే కలుపుకుంటున్నా

Sunday, 29 July 2018

స్వర్గపురి బాటలో

స్వర్గపురి బాటలో

నేను నడిచే దారిలో పువ్వులుంటేనేమీ
మత్తైన గుభాళింపులుంటేనేమీ
రంగురంగుల సీతాకొకచిలుకలు ఆడితేనేమీ
గులాబీ తోరణాల
స్వాగత ద్వారాలు కడితేనేమీ
నువ్వే లేకుంటే
పూలదారి కూడా రాళ్ళదారే
విరిసేపువ్వులూ కాగితం పుష్పాలే
నాతో ఇలాగే నడుస్తూ ఉండు
యమపురి మార్గమైనా
స్వర్గపురికే దారి చూపుతుంది

Sunday, 22 July 2018

నేను మరణిస్తే

నేను మరణిస్తే

నిన్న రాతిరి కలలో నేను చనిపోయా
నవారు మంచంపై నా దేహం అచేతనంగా పడి ఉంది
నా కుటుంబంలో రోదనలు ఆకాశానికి అంటుతున్నాయి
అదేంటోగానీ చనిపోయినా నేను అన్నీ చూస్తున్నా
నా కొడుకు గోడకు ఆని నిలబడి నన్నే చూస్తున్నాడు
తన కళ్ళు జలపుష్పాలై మెరుస్తున్నాయి...
నా ఛాతిమీద పడి నా గారాలపట్టి గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తోంది
బాబా లే అంటూ ...
నాకూ ఏడుపు తన్నుకు వస్తోంది కానీ కన్నీళ్ళే రావటం లేదు
మౌనంగానే అన్నీ చూస్తున్నా ...
అంతలోనే మా అమ్మాయి అరిచింది తన అన్న ను ఉద్దేశించి
అర్ఫూ తానియా మమ్మూ కు ఫోన్ చెయ్ ఆమె వస్తే డాడీ లేస్తాడనీ...
అవును కదా మనస్విని కానరాదేమీ అనుకుంటూ అటూ ఇటూ చూసా
కనీసం నాకూతురు నా మనసు తెలుసుకుందని లోలోన మురిసిపోతూ...
విషయం తెలిసినా తను రాలేదు ఎందుకనో అని మనసు పీకింది
నేనే ఫోన్ చేసి చెబుదామనుకున్నా కానీ నా ఫోన్ ఎక్కడుందో
నాకు దొరకలేదు
విషయం తెలిసిన మనస్విని గుండెకూడా ఆగిపోయిందేమోననే
కలవరంతో  మరణించిన నా గుండె వేగం పెరిగింది ...
అంతలోనే బయట ఏదో కలకలం
పెద్ద కారు ఒకటి వచ్చి ఆగింది
తెల్లని దుస్తులతో మెరుస్తూ కారులోనుంచి దిగాడు ఓ పెద్దమనిషి హడావిడి చేస్తూ
నోట్ల కట్టలు లెక్కిస్తూ అంతిమ యాత్రకు సన్నాహాలు చేస్తున్నాడు
షామియానాలు కుర్చీలకు డబ్బులు ఇస్తున్నాడు
ఈ మనిషినే కదా నేను బతికి ఉన్నప్పుడు పదివేల సహాయం అడిగింది
అది గుర్తుకు వచ్చి మనసు చివుక్కు మన్నది ...
ఇంతలోనే మరొకతను నా సమాధిని తవ్వేందుకు మనుషులను పురమాయిస్తున్నాడు
వందసార్లు ఫోన్ చేసినా స్పందించని ఈ మనిషికి
మరణించిన నాపై ఇంత అభిమానమా అని ఆశ్చర్యం వేసింది ...
ఎవరెవరో వస్తున్నారు
ఏదేదో మాట్లాడుతున్నారు
      నాతో తమ అనుబంధాన్ని పంచుకుంటున్నారు 
బతికి ఉన్నప్పుడు వీళ్ళంతా  నేనంటే మొహం చాటేసిన వాళ్ళే...
బంధువుల తాకిడి పెరిగింది
అందరూ ఏడుస్తున్నారు
నేను ఏడిస్తే అందరూ నవ్వినవాళ్ళే...
మరణిస్తే ఇంత అభిమానమా అని ఆశ్చర్యపడుతుండగా
నన్ను అందంగా ముస్తాబు చేశారు
అంతిమయాత్ర కోసం...

Friday, 13 July 2018

కరిగిపోయా కలిసిపోయా

కరిగిపోయా కలిసిపోయా

నా గురించి రాసుకునేందుకు ఏముందని
నా గురించి చెప్పుకునేందుకు
ఏం మిగిలిందని
నాలో నేనున్నానా అసలు
నా అక్షరాలు నా మాట వినక
తన వెంటే పరుగులు తీస్తాయి
ఆ మెడలో మాలై హత్తుకుందామని
నన్ను నేను వెతికితే
నేనేక్కడున్నా
అందమైన ముఖారవిందం నుదుటన బిందియానై సేద తీరుతున్నా
ఆ నవ్వుల గలగలలో నోటి ముత్యమై రాలిపడుతున్నా
ఆ కన్నుల వెన్నెలలో
నల్లని కాటుకనై కరిగిపోతున్నా
ఆ పద లయమంజీరాలలో
తీయని సవ్వడిలా వినిపిస్తున్నా
ఎక్కడని వెతకను నన్ను నేను
 
తన వలపు తలపుల తపనలో
ఎప్పుడో లీనమయ్యా....

Thursday, 12 July 2018

ప్రకృతి కాంతవా...

ప్రకృతి కాంతవా...

వెన్నెల ఆకాశం కరిగిపోయింది
మబ్బులు చూడు నల్లగా కమ్ముకున్నాయి
నీ నల్లని కురులు ఆరబోసినట్లు...
వెన్నెల కురిసే దాఖలాలు లేవు
వానచినుకులు రాలుతున్నాయి
ఆ మామిడాకులమీద నీటి చుక్కలు చూడు
నీ నవ్వుల ముత్యాలు రాలిపడినట్లు ...
చల్లని గాలి అలవోలె అల్లుకున్నది
తుంటరి గాలి కొంటెదనం చూడు
నువ్వు కన్నుగీటి గిలిగింతలు పెడుతున్నట్లు ...
మానవ కాంతవా
ప్రకృతి కాంతవా
తెలియదుగానీ
పూచే పువ్వులో
మెరిసే వాన చినుకులో
వీచే గాలిలో
అన్నింటా నీ నవ్వే చూస్తున్నా
మనస్వినీ...

Monday, 9 July 2018

నేనెక్కడున్నా

నేనెక్కడున్నా 

ఎందుకు ఇంతగా నన్ను కొల్లగొట్టావ్
నాలో నుంచి నన్ను పూర్తిగా దోచేసావ్
నా కన్నీటిని మాయం చేసావ్
నా చిరునవ్వునూ లాగేసుకున్నావ్
నా శ్వాసను ఆక్రమించేసావ్
ఇప్పుడు చూడు ఏమయ్యిందో
నువ్వు నవ్వితేనే నవ్వుతున్నా
నువ్వు ఏడిస్తే నేనూ ఏడుస్తున్నా
నీ శ్వాసే అరువుగా ఊపిరి తీస్తున్నా
ఇప్పుడు నేను అనే నేను ఎక్కడున్నా
నేను నీలో కలిసిపోయానా
నన్ను నీలో కలుపుకున్నావా
మనస్వినీ 

Saturday, 7 July 2018

అడుగు జాడలుగా...

అడుగు జాడలుగా...
నేనడుగులు ముందుకు వేస్తే
నీ అడుగుల నన్ను అనుసరిస్తూ
నీ అడుగులు ముందుకు నడిస్తే
నా అడుగులు నీ జాడలను
ముద్దాడుతూ
ఎవరు ముందడుగు వేస్తేనేమి
అడుగులు జాడలను వెతుకుతూనే ఉంటాయి
నువ్వు ముందున్నావా
నేను ముందున్నానా అని కాదు
సముద్ర తీరాన
ఇసుక కాన్వాసుపై
మన ప్రతిబింబాలు నీటి పరదాలలో సేద తీరూతూ
మనం ఒకటే అని
చెప్పకనే చెబుతున్నాయి కదూ
మనస్వినీ

Tuesday, 26 June 2018

మనస్వినీ ఓ మనస్వినీ

మనస్వినీ ఓ మనస్వినీ

తెల్ల కాగితంపై 
సప్త వర్ణాలు అద్దినట్టు
నిస్తేజ నయనాలకు
వెన్నెల సంతకం నేర్పినట్టు
ఇసుక తిన్నెలపై
గులాబీ నవ్వులు రువ్వినట్టు
కొలనులో
 
కలువ విరిసినట్టు
మనసుతోటలో
మనస్వినియై పూసిన
నా శ్రీమతికి
వివాహదినోత్సవ
ప్రేమాభినందనలు

Thursday, 7 June 2018

ఆలోచనావలయం

ఆలోచనావలయం
సమూహం కళకళలాడుతోంది.
అంతా హడావిడి
పిల్లల కేరింతలు
పెద్దవాళ్ళ ముచ్చట్లు
అందరూ నన్ను పలకరిస్తున్నారు..
దగ్గరి బంధువులు
 
దూరపు చుట్టాలు
చిన్ననాటి స్నేహితులు
కుశల ప్రశ్నలు
పరాచికాలు
అందరిలోనే ఉన్నా
అందరితో మాట్లాడుతున్నా
అయినా అందరిలో లేను
మాటలు నాలుక దాటుతున్నా
మనసు మౌనంగానే ఉంది
జనసమూహంలో నేనున్నా
శూన్యంలో ఒంటరినై కూర్చున్నా
ఏమయ్యింది నాకు
ఏ అవసరం అనవసరమై
ఒంటరిని చేసింది నన్ను
మనసు చుట్టూ వలయమై అల్లుకున్న ఆలోచనలతో
అందరిలో ఉన్నా ఒంటరిగానే
మిగిలిపోయాను నేను..

మనసులో లేకుండాపోతావ్

మనసులో లేకుండాపోతావ్


మసీదును కూల్చేయ్ అల్లా పట్టించుకోడు
మందిరాన్ని ధ్వంసం చేయ్
 
రాములోరు కన్నెత్తికూడా అటు చూడరు
చర్చిని పడగొట్టు
జీసస్ కదలనూ లేడు
మనిషి కొలువైన మనసు గుడిని కూల్చకు
మనసులో లేకుండాపోతావ్

నా నేస్తం

నా నేస్తం

ఎంత అందమైనది నా నేస్తం
ఎంత ప్రియమైనది నా నేస్తం
మనసు ప్రశ్నలు వింటుంది
మనసుతోనే సమాధానమిస్తుంది
అదే నేనూ నా మౌనం
అదే నా స్నేహం...

Sunday, 27 May 2018

మట్టి ధూళిని కప్పుకుంటూ

మట్టి ధూళిని కప్పుకుంటూ

అక్కడెక్కడో మల్లెల సౌరభాలు
మత్తైన గుభాళింపులు
పొరలు పొరలుగా కమ్ముకుంటున్నాయి
మాలలుగా మారిన గులాబీ బాలలు
గుండెను ఆర్తిగా పెనవేసుకుంటున్నాయి
ఏదో ఒక సమూహం
అడుగులను అడుగుల్లో కలుపుతూ
జయజయ ధ్వానాలతో ముందుకు సాగుతోంది
పదఘట్టనలతో రేగుతున్న
మట్టి ధూళి కమ్మని వాసనతో
నేనున్నాను పదమంటోంది
దూరమవుతున్న సమూహాన్ని చూస్తూ
ఉండిపోయా
మట్టి ధూళితో నన్ను నేను కప్పుకుంటూ...


Tuesday, 22 May 2018

అయితే నేనూ సంతోషంగానే ఉన్నా

అయితే నేనూ సంతోషంగానే ఉన్నా

అవమానాలను అభిమానాలుగానే మలుచుకోవాలి
జేబులో రూపాయి లేకున్నా లక్షాదికారిలా కనిపించాలి
గాడిద కాలే కాదు కుక్క కాలూ పట్టుకోవాలి
గుండెలో మంటలను చిరునవ్వులతో కప్పుకోవాలి
అపహాస్యాలనూ హాస్యాలుగానే భావించాలి
గుండెలు పగిలేలా రోదించాలని ఉన్నా మంద్రంగానే పలకాలి
కనులనీటినీ పన్నీరని నమ్మితీరాలి
ప్రతి పరాజయాన్నీ విజయంగానే చూడాలి
జీవితంలో నరకం చవిచూస్తున్నా దేవుడి స్వర్గంకై ఎదురుచూడాలి
ఎండమావిలో నీటి జాడ వెతకాలి
విషాదంలోనూ సంతోషాన్ని నటించాలి
అయితే నేనూ సంతోషంగానే ఉన్నా 

Thursday, 17 May 2018

నేనే దేవుడిని

నేనే దేవుడిని

అవును నేనే దేవుడిని
మనిషిని ప్రేమిస్తా
మంచిని ఆరాధిస్తా
చెడును ధ్వేశిస్తా
మతాన్ని చూడను
కులాన్ని పట్టించుకోను
జేబులో చిల్లిగవ్వ లేకున్నా
మాటసాయంలో ముందుంటా
రాములోరి గుడిలో
అత్యాచారాలను ఆపని శక్తి
అల్లా పేరుతో మారణహోమాన్ని ఆపలేని భక్తి
శిలువపై అచేతనంగా వైరాగ్యమూర్తి
స్పందించటమే చేతకాని
మీ దేవుళ్ళకన్నా
మనిషిని మనిషిగా ప్రేమించే మనిషి కదా దేవుడు
అందుకే నేను దేవుడిని...

Wednesday, 2 May 2018

బాల్యమా ఐ లవ్ యూ

బాల్యమా ఐ లవ్ యూ 

ఆకాశం పందిరికింద
నేలమీద దుప్పటి వేసి
చుక్కలను లెక్కిస్తూ
పాలపుంతలతో ఆడుకుని
అలసిసొలసి నిద్దురపోయే ఆ వెన్నెల రాత్రులు
కనులముందు తారాడుతున్నాయి ...
ఊరగుట్టకింద మామిడి తోపులో
కాయలు కోస్తుంటే తోటమాలి అదిరింపులకు
పరుగులు తీస్తే మోకాలి చిప్పలు పగిలిన
ఆ మండుటెండలు ఇంకా ఒంటిని తాకుతూనే ఉన్నాయి ...
చినుకు చినుకుతో పోటీపడుతూ ఆకాశాన్ని అందుకోవాలని
చెరువులోని చేపలు చేసే విన్యాసాలు
ఇంకా కనురెప్పలపై నాట్యం చేస్తూనే ఉన్నాయి...
గిల్లి దండాలు గిల్లి కజ్జాలు
అమ్మా నాన్నలు చేసే బడిత పూజలు
అన్నీ మరిచి మళ్ళీ వీధిలోకి మా అల్లరి అడుగులు
మనసులో ఇంకా గిలిగింతలు రేపుతూనే ఉన్నాయి
ఒక్కసారి గంతంలోకి తొంగి చూసిన మనసుకు
చిననాటి అనుభవాలు వాసంత సమీరాలై పలకరించాయి
జీవన సమరంలో అందరున్నా అనామకుడిగా మారిన నాకు
మళ్ళీ బాల్యంలోకి పరుగులు తీయాలని ఉంది 

Saturday, 28 April 2018

ముగింపు కోసం

ముగింపు కోసం 

ముగింపు ఎక్కడో ఉండే ఉంటుంది
విశ్రాంతి ఎక్కడో సేద తీరుతూనే ఉంటుంది
పరిష్కారం చీకటి రెక్కల నడుమ
దాగి ఉండే ఉంటుంది
వెలుగు రేఖలు ఏ కనుమల చాటునో
నక్కి ఉండే ఉంటాయి
పరిమళాలను
కానరాని పువ్వులేవో పీల్చుకునే ఉంటాయి
నమ్మకం ఏ వంచన కడుపులోనో
ఊపిరి పోసుకుంటూనే ఉంటుంది
విజయం ఏ ఓటమితోనో
పెనుగులాడుతూనే ఉంటుంది
 కానరాని వెలుగులకోసం
ఎక్కడుందో తెలియని ముగింపు కోసం
నడుస్తూనే ఉన్నా
నిరంతర శోధకుడినై 

ఓడిపోవాలని ఉంది

ఓడిపోవాలని ఉంది
ఆనందమిక్కడ క్షణప్రాయమే
మనసు ఇక్కడ తృణప్రాయమే
మురిపించీ మరిపించే చిరునవ్వులు
ఇక్కడ నీటి బుడగలే
మెరిసే వెలుగులు ఇక్కడ
చీకటిలో కరిగే కాంతి పుంజాలే
నిలకడ లేని ఆనందాల కోసం
నాతో నాకు యుద్ధమెందుకు
కనుచూపులో లేని గెలుపుకోసం
ఓటమితో మళ్ళీ మళ్ళీ పోరాటమెందుకు
ఓడిపోవాలని ఉంది శాశ్వతంగా 

గరళవర్షం

 గరళవర్షం
కటిక చీకటిలో
నా నీడను వెతుకుతున్నా
ప్లాస్టిక్ పువ్వులలో
పరిమళాలను చవి చూస్తున్నా
కరకు హృదయాలలో
గుండె సవ్వడులను వింటున్నా
గరళవర్షంలోనూ
అమృతం చుక్కలను దోసిట పడుతున్నా
అందుకే ఇంకా జీవిస్తూ ఉన్నా 

Monday, 23 April 2018

నా ప్రేయసి

నా ప్రేయసి
నా ఆలోచనలను ఇట్టే పసిగడుతుంది
నా ఆలోచనలనే అమలు పరుస్తుంది
నా మనసు ముభావమైతే ముడుచుకు పోతుంది
నా హృదయం నవ్వితే పువ్వులా వికసిస్తుంది
నా మనసులోనే ఉంటుంది
నా మనసును మొత్తం చదివేస్తుంది
నా పెదాలపై చిరునవ్వులా మెరుస్తుంది
నా కనుల నీరులా ప్రవహిస్తుంది
నా కనురెప్పల స్వప్నాలను ప్రేమిస్తుంది
నా ఆగ్రహంలో అగ్గిపువ్వులా రగులుతుంది
నా భావానికి ఒక రూపంలా నిలుస్తుంది
నా మనసు వేదనను అందరికీ పంచుతుంది
నా ప్రేమలో పరిమళమై గుభాళిస్తుంది
నా అక్షరమది
నా అక్షరమే నా ప్రేయసి 

Saturday, 21 April 2018

ఏవీ పూసిన పుష్పాలు

ఏవీ పూసిన పుష్పాలు

ఎటు చూసినా చీకటి తెరలే
మిణుగురు పురుగుల మెరుపులే
దేపం వెలుగుల జాడలే కానరావు
ఏ తోట చూసినా విరబూసిన పుష్పాలే
నాసికను తాకని సుగంధ పరిమళాలే
ప్లాస్టిక్ పువ్వులు తప్ప పూసిన పువ్వులు లేనే లేవు
ఏ నయనం చూసినా జలతారు వెన్నెలే
ఏ అధరం చూసినా కన్నులు జిగేలే
నవ్వుతున్న హృదయం ఆనవాళ్ళే లేవు
ఏ పలుకు విన్నా ముత్యాల వానలే
ఏ గొంతుకను తడిమినా వరాల జల్లులే
మనసును తాకే మాటల ఊసే లేదు
ఏ బంధం చూసినా కురిసే అనురాగాలే
విరబూసే మమతల మతాబులే
తట్టు తగిలిన మనిషికి చేయూతనిచ్చే వారే లేరు
అవసరమనిపిస్తే అందరూ మంచివారే
అవసరానికి బంధం గంధం పూసి అక్కున చేర్చుకునే వారే
అనవసరం మొలకలు వేస్తే పలకరింపులే వినలేవు
దేవుడా నీకిది న్యాయమా
మాయానగరి మనుషుల మధ్య నన్నెందుకు పుట్టించావు